Εμφανιζόμενη ανάρτηση

200 χρόνια μετά

  6ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ Μια διαδικτυακή πρωτοβουλία του σχολείου μας ...200 χρόνια μετά κάνουμε τη συμμετοχή μας ...μέρος της εμβλημ...

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

1.     ΥΠΟΓΕΙΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ
Λίγα λόγια...
Ο πρώτος υπόγειος σιδηρόδρομος στον κόσμο κατασκευάστηκε το 1863 στο Λονδίνο.


Οι συζητήσεις για την κατασκευή του μετρό στην Αθήνα άρχισαν το 1955, οι εργασίες κατασκευής εκίνησαν στις 28 Ιουνίου 1993.

Σήμερα υπάρχουν συνολικά τρεις γραμμές:
Η Μ1 -ΗΣΑΠ (ηλεκτρικός σιδηρόδρομος): Πειραιάς - Κηφισιά.
Η γραμμή 1 (παλιά γραμμή του ηλεκτρικού) συνδέει το λιμάνι του Πειραιά με τα βόρεια προάστια.
Η Μ2: Άγιος Αντώνιος – Άγιος Δημήτριος (γραμμή μετρό).Η γραμμή 2 συνδέει τη δυτική με τη νότια Αθήνα.
Η Μ3: Μοναστηράκι – Δουκίσσης Πλακεντίας – Αεροδρόμιο (γραμμή μετρό).

Η γραμμή Μ3 συνδέει το κέντρο με τα βορειοανατολικά προάστια και μετο Διεθνές Αεροδρόμιο ≪Ελευθέριος Βενιζέλος≫.


Από τότε που πρωτοσυζητήθηκε η κατασκευή του μετρό στην Αθήνα,δηλαδή από το 1955, μέχρι τα εγκαίνιά του, το 2000, πέρασαν σαράντα πέντε ολόκληρα χρόνια.
Κάποιοι από τους βασικούς λόγους που μπορούν να
εξηγήσουν τη μεγάλη καθυστέρηση του έργου είναι οι εξής:
α) Ο χρόνος που χρειάζεται για το σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός τόσο μεγάλου έργου, που είναι είναι πραγματικά πολύς.
β) Το γεγονός ότι το μετρό της Αθήνας κατασκευάστηκε σε μία ήδη πυκνοκατοικημένη πόλη, με συνέπεια ο σχεδιασμός της κατασκευής να αλλάζει και συχνά οι εργασίες να καθυστερούν ή να διακόπτονται εξαιτίας των προβλημάτων που δημιουργούνταν στους κατοίκους της πόλης.
γ) Η γνώση και η χρήση της τεχνολογίας που απαιτεί ένα τέτοιο μεγάλο έργο, η οποία ήταν περιορισμένη στην Ελλάδα τις προηγούμενες δεκαετίες.
δ) Το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των εργασιών βρέθηκαν κάτω από τηνεπιφάνεια της πόλης της Αθήνας σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα.
Για την προστασία τους χρειάστηκε πολλές φορές να διακοπούν οι εργασίες.


ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ
Τα αριθμητικά επίθετα.
Αυτά είναι τα επίθετα που φανερώνουν ποσοτική ή αριθμητική σχέση ή έννοια του ουσιαστικού στο οποίο αναφέρονται. Π.χ. ένας –δύο- τρεις μαθητές, πρώτος –τρίτος –δέκατος –εικοστός στη σειρά, διπλάσιος –πενταπλάσιος –δεκαπλάσιος κόπος, κ.λ.π. Χωρίζονται ανάλογα με τη σημασία τους σε:
  1. Απόλυτα λέγονται τα αριθμητικά επίθετα που φανερώνουν ορισμένο πλήθος από πρόσωπα, ζώα, πράγματα, κ.λ.π.(δέκα παιδιά, είκοσι δραχμές, κ.λ.π.). Τα απόλυτα αριθμητικά επίθετα δύο-δυο και από το πέντε ως το εκατό δεν κλίνονται, ενώ από το διακόσια και πάνω έχουν μόνο Πληθυντικό αριθμό. Επίσης τα απόλυτα αριθμητικά από το 13 ως το 19 γράφονται με μία λέξη, ενώ από το 21 και πάνω με δύο, εκτός από τα πολλαπλάσια του 10, που γράφονται με μία.
  2. Τακτικά λέγονται τα αριθμητικά επίθετα που φανερώνουν τη σειρά, την τάξη των ουσιαστικών. Π.χ. Ο πρώτος μαθητής, η δεύτερη μέρα, η έκτη τάξη, ο δωδέκατος μήνας, ο δέκατος πέμπτος όροφος, ο εικοστός αιώνας, κ.λ.π. Τα τακτικά αριθμητικά από το 13 και πάνω γράφονται με δύο λέξεις, εκτός από τα πολλαπλάσια του 10 που γράφονται με μία.
  3. Πολλαπλασιαστικά λέγονται τα αριθμητικά επίθετα που φανερώνουν από πόσα απλά μέρη αποτελείται κάτι. Π.χ. απλός κόμπος, διπλός κόπος, τριπλή προσπάθεια, κ.λ.π.
  4. Aναλογικά λέγονται τα αριθμητικά επίθετα που φανερώνουν πόσες φορές ένα ποσό είναι μεγαλύτερο από ένα άλλο. Π.χ. αυτός είναι διπλάσιος σε ύψος από τον άλλο, οι 50 δρχ. είναι πενταπλάσιες από τις 10 δρχ., το καινούριο σπίτι μας είναι τριπλάσιο από την παλιό, κ.λ.π.
    Ορθογραφία του εννέα - εννιά: Γράφονται με δύο ν μόνο όσα επίθετα γίνονται από το εννιά και έχουν μέσα ολόκληρες τις λέξεις εννέα ή εννιά. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις γράφονται με ένα ν. Π.χ.(εννιακόσιοι, εννεαπλάσιος, ενενηνταπλάσιος, ενενηκοστός, ένατος, κ.λ.π.).

Το μετρό της Αθήνας

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

ΕΝΕΡΓΕΙΑ (3. Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΟΡΦΗ)

3: Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΥΝΕΧΩΣ ΜΟΡΦΗ
ΔIΔAKTIKOI ΣTOXOI:
• Να εξηγήσουν οι μαθητές πώς η ενέργεια μετατρέπεται από μια μορφή σε μια άλλη.
• Να καταγράψουν οι μαθητές παραδείγματα ενεργειακών μετατροπών.

Μέσα από τη συζήτηση και πειράματα  προβληματιζόμαστε για τις αλλαγές στη μορφή της ενέργειας, καθώς και για το πώς οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν την καθημερινή μας ζωή.

ΠΕΙΡΑΜΑ 1


Με το πείραμα αυτό  διαπιστώνουμε τη μετατροπή της
αποθηκευμένης δυναμικής ενέργειας του συμπιεσμένου
ελατηρίου σε κινητική ενέργεια.


ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ
  Παρατηρούμε πως  το ελατήριο τεντώνεται και σπρώχνει το χάρτινο μπαλάκι μακριά, μετατρέπεται έτσι η αποθηκευμένη δυναμική ενέργεια του  συμπιεσμένου ελατηρίου σε κινητική .


ΠΕΙΡΑΜΑ 2


ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ

 Παρατηρούμε ότι το λαμπάκι φωτίζει, όσο μετατρέπεται η αποθηκευμένη χημική ενέργεια της μπαταρίας σε ηλεκτρική.
 Όταν αποσυνδεθεί η μπαταρία από το κύκλωμα, το λαμπάκι παύει να φωτίζει.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Στις συσκευές που χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωή η ενέργεια μετατρέπεται από μια μορφή σε μια άλλη.



Κυριακή 10 Οκτωβρίου 2010

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ
Αυτό που πρέπει να θυμάσαι πάντα είναι
ότι πρώτα Σκέφτομαι και μετά Γράφω.

Η έκθεση είναι ταλέντο και τεχνική
κι αν το ταλέντο είναι κάτι προσωπικό
η τεχνική αφορά όλους μας…

…Ας μιλήσουμε λοιπόν για την τεχνική της παραγωγής γραπτού λόγου.
Τι είναι έκθεση ;
Η λέξη «έκθεση» παράγεται από το ρήμα εκθέτω (εκ + θέτω) που σημαίνει εξωτερικεύω, βγάζω έξω κάτι.
Έκθεση λέγεται η εξωτερίκευση των σκέψεων και των συναισθημάτων μας. Αυτά δημιουργούνται από ένα γεγονός ή φαινόμενο, που μας προξενεί εξαιρετική εντύπωση και μας παρακινούν να τα εξωτερικεύσουμε, να τα ανακοινώσουμε.
Έκθεση με άλλες λέξεις είναι η έκφραση του εσωτερικού μας κόσμου.
Η έκθεση διακρίνεται σε γραπτή και προφορική.
Η προφορική είναι η ομιλία, ο προφορικός λόγος.
 Η γραπτή γίνεται με τον γραπτό λόγο και είναι δυσκολότερη από την προφορική.
Και να γιατί:
Στην προφορική ομιλία, για να μας κατανοήσουν οι άλλοι, κινούμε τα χέρια, το κεφάλι, κλείνουμε τα μάτια, κάνουμε διάφορους μορφασμούς και υψώνουμε ή χαμηλώνουμε τον τόνο της φωνής μας. Όλα αυτά συντελούν στο να γίνει η ομιλία μας σαφής και αντιληπτή από τους άλλους.
Στην γραπτή, όμως, ομιλία, δεν έχουμε τα μέσα αυτά. Πως θα τα αντικαταστήσουμε; Είναι ανάγκη να βρούμε άλλα μέσα, που θα μας βοηθήσουν για να γίνει η γραπτή ομιλία μας, η έκθεσή μας ζωντανή και κατανοητή στην ανάγνωση.
Εδώ ό,τι γράφουμε, πρέπει να προσέχουμε να έχει σαφήνεια, χάρη και ομορφιά.
Η επιλογή και τοποθέτηση των λέξεων και προτάσεων μέσα στην έκθεση πρέπει να είναι προσεγμένη, σε λογική σειρά και σε σωστή σύνταξη.
Επίσης, θα πρέπει να χρησιμοποιούμε όλα τα εκφραστικά μέσα. Αυτά δεν είναι άλλα από τα γνωστά μας καλολογικά στοιχεία. Δηλαδή: τα κοσμητικά επίθετα, οι σύνθετες λέξεις, οι ωραίες εικόνες, οι παρομοιώσει, οι προσωποποιήσεις, οι μεταφορές, οι αντιθέσεις, οι υπερβολές και άλλα.
Έτσι μόνο η έκθεσή μας θα αρέσει στον αναγνώστη και διαβάζοντάς την θα νομίζει ότι κουβεντιάζει μαζί μας.

Πως γράφουμε μία έκθεση

      Το σχεδιάγραμμα μίας έκθεσης
Πολλές φορές, όταν έρχεται η ώρα να γράψουμε έκθεση, αισθανόμαστε μία στεναχώρια, μία αμηχανία και μας βασανίζει το ερώτημα: « Πως ν’ αρχίσω, πώς να προχωρήσω, πώς να τελειώσω την έκθεσή μου; ».
Κι όμως, δεν υπάρχουν θέματα δύσκολα, όταν ξέρουμε καλά τις ενέργειες που πρέπει να κάνουμε, προτού αρχίσουμε την ανάπτυξή τους.
Η πρώτη μας δουλειά, μόλις μας δώσουν το θέμα, είναι να το μελετήσουμε καλά, πολλές φορές, για να το κατανοήσουμε. Έτσι, δεν θα κινδυνεύουμε να ξεφύγουμε από αυτό, όπως καμιά φορά συμβαίνει.
Στην συνέχεια πρέπει να συγκεντρώσουμε το υλικό που θα χρειαστεί για την ανάπτυξη του θέματός μας. Το υλικό μπορούμε να το πάρουμε, ανάλογα με το θέμα, από την Ιστορία, από την ζωή, από το φυσικό περιβάλλον, από την κοινωνία, από τα βιώματά μας κ. τ. λ.
Στην συνέχεια το υλικό αυτό θα το ταξινομήσουμε για να είναι έτοιμο για την ανάπτυξη του θέματός μας.
Έχοντας αυτά υπ’ όψιν μας, θα συντάξουμε ένα σχεδιάγραμμα, ένα σκελετό της έκθεσης, σε ένα πρόχειρο χαρτί με σύντομες προτάσεις ή ακόμα και λέξεις, που θα αναφέρονται στα κυριότερα σημεία του θέματός μας, στα κεντρικότερα νοήματα, τα οποία θα αποτελέσουν το «στημόνι», πάνω στο οποίο θα «υφανθούν» κατόπιν τα κυριότερα νοήματα, οι λεπτομέρειες και κάθε τι που σχετίζεται με το θέμα μας. Όλα αυτά θα είναι τοποθετημένα με μία λογική σειρά, χρονική, τοπική ή αιτιολογική, ώστε η έκθεσή μας να μην έχει κενά, να έχει συνοχή και συνέχεια και να αποτελεί ένα τέλειο και ολοκληρωμένο σύνολο.

Με το διάγραμμα αυτό σαν οδηγό δεν θα κινδυνέψουμε να ξεφύγουμε από το θέμα μας.

Παραδείγματα σχεδιαγράμματος:
                             Θέμα : « Φθινοπωρινές εικόνες»
Ανάπτυξη του θέματος σε σχεδιάγραμμα:
-Πως δίνει ο ποιητής και ο ζωγράφος την όψη του φθινοπώρου
-Ποιες εικόνες θα ζωγράφιζα εγώ;
-Το κιτρίνισμα και το πέσιμο των φύλλων
-Έρημες ακρογιαλιές
-Συννεφιασμένος ουρανός
-Τα πρωτοβρόχια
-Τα λουλούδια του φθινοπώρου
-Ο τρύγος
-Το άνοιγμα των σχολείων
-Τι κάνουν οι γεωργοί
-Τι κάνουν οι βοσκοί
-Προετοιμασίες για τον χειμώνα
-Γενικές εντυπώσεις από το φθινόπωρο
1. Ο πρόλογος
Ο πρόλογος είναι η αρχή της έκθεσής μας. Έχει σκοπό να προετοιμάσει τον αναγνώστη να διαβάσει το κυρίως θέμα με προσοχή και ευχάριστη διάθεση.
 Με τον πρόλογο δηλαδή δημιουργούμε μία κατάλληλη ατμόσφαιρα, η οποία θα προσελκύσει τον αναγνώστη να γνωρίσει το θέμα μας, να το διαβάσει με ενδιαφέρον και να κατανοήσει καλά το περιεχόμενό του. Γι’ αυτόν τον λόγο ο πρόλογος πρέπει να είναι ζωντανός, πρωτότυπος και εντυπωσιακός και να οδηγεί τον αναγνώστη στο κυρίως θέμα ομαλά και ευχάριστα.
Ο πρόλογος μπορεί να είναι 4-5 φράσεις ή μία φράση ή μία λέξη μονάχα.
 Καλό είναι να αποφύγουμε τους μεγάλους προλόγους, γιατί είναι ανιαροί και κουράζουν τον αναγνώστη.
 Λίγα πρωτότυπα και χτυπητά πράγματα θα γράφουμε στον πρόλογο, τα οποία θα αφήνουν απορίες και ερωτηματικά στον αναγνώστη, για να διαβάσει την έκθεσή μας με όρεξη και ενδιαφέρον.


2. Το κυρίως θέμα
Το κυρίως θέμα είναι το μεγαλύτερο και το κυριότερο μέρος της Έκθεσης. Όπως θα λέγαμε με άλλα λόγια, ο κορμός της. Μετά τον πρόλογο, μπαίνουμε ομαλά, αβίαστα και φυσικά στο κυρίως θέμα. Τοποθετούμε το αντικείμενο του θέματός μας μέσα στον χρόνο, γιατί όλα τα πράγματα και τα γεγονότα συνδέονται άμεσα με τον χρόνο. Ύστερα, θα το τοποθετήσουμε στον τόπο που συνέβη το γεγονός ή τα γεγονότα που περιγράφει το θέμα μας.Στην συνέχεια, τοποθετούμε και περιγράφουμε τα όρια, τα σύνορα μέσα στα οποία βρίσκεται και κινείται το αντικείμενο που περιγράφουμε.Κατόπιν, αν πρόκειται να διηγηθούμε κάποιο γεγονός ή σκηνή ή επεισόδιο, θα αναφέρουμε τις εικόνες τους με την σειρά που συνέβησαν. Η περιγραφή μας πρέπει να ακολουθεί την χρονολογική και φυσική σειρά των γεγονότων. Δεν πρέπει να κάνουμε παλινδρομήσεις.Το κυρίως θέμα μπορούμε μα το πλουτίσουμε ακόμη με διάφορα φυσικά φαινόμενα (αστραπές, βροντές, ήλιο, αέρα, κύματα κτλ) καθώς και με ήχους που ακούμε (θρόισμα φύλλων, κελάηδισμα πουλιών, βελάσματα προβάτων, τρίξιμο των γρύλων, παφλασμοί κυμάτων κα). Έτσι, εφόσον το θέμα προσφέρεται, θα ζωντανέψουμε και θα χρωματίσουμε καλύτερα την έκθεσή μας.Τέλος, θα κλείσουμε το κυρίως θέμα γράφοντας τα προσωπικά μας συναισθήματα και τις σκέψεις μας για το αντικείμενο του θέματος, καθώς επίσης και τα συμπεράσματα που βγάλαμε, ανάλογα πάντοτε προς το είδος του θέματος που αναπτύσσουμε.Κατά την ανάπτυξη του θέματος θα πρέπει να προσέξουμε και τα παρακάτω: να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια νοήματα, γιατί οι επαναλήψεις είναι ανιαρές και κουράζουν τον αναγνώστη. Να περιοριζόμαστε στα κυριότερα και να αποφεύγουμε τα επουσιώδη, τις μικρολεπτομέρειες και τις περιττολογίες.
Να μην γράφουμε αοριστίες, αλλά να στηρίζουμε τις ιδέες και την γνώμη μας παραθέτοντας παραδείγματα, επιχειρήματα, ρητά και γνωμικά σοφών ανδρών και μεγάλων επιστημόνων.
Να αποφεύγουμε μεγάλες προτάσεις και τις μακροσκελείς περιόδους. Οι προτάσεις μας να είναι μικρές, απλές, σαφείς και  να εκφράζουν ένα πλήρες νόημα.

3. Ο Επίλογος
Ο επίλογος είναι το κλείσιμο της έκθεσης. Με αυτόν ολοκληρώνουμε την έκθεσή μας. Με τον πρόλογο προετοιμάζουμε τον αναγνώστη για να προχωρήσει με ευχάριστη διάθεση στο κυρίως θέμα. Με τον επίλογο αφήνουμε τις τελευταίες εντυπώσεις της έκθεσης. Γι’ αυτό πρέπει να είναι χτυπητός και εντυπωσιακός.
Ο επίλογος μπορεί να είναι μία ή περισσότερες προτάσεις που θα περιέχουν, ένα συμπέρασμα, ένα ρητό, μια παροιμία, μία στροφή ενός ποιήματος, μία προτροπή ή ευχή σχετική με το περιεχόμενο της έκθεσης.
Ο επίλογος σε αντίθεση με τον πρόλογο είναι υποχρεωτικός σε κάθε έκθεση, γιατί αποτελεί το κλείσιμο, το τελείωμά της. Χωρίς τον επίλογο η έκθεσή μας θα είναι μισοτελειωμένη.

Παράδειγμα σχεδιαγράμματος με πρόλογο- κυρίως θέμα- επίλογο
Θέμα: «ένα ιστορικό πρόσωπο που θαυμάζεις πολύ ».
ΠΡΟΛΟΓΟΣ:
-Τα ιστορικά πρόσωπα γενικά
ΚΥΡΙΩΣ ΘΕΜΑ:
-Ποιο ιστορικό πρόσωπο θαυμάζω ιδιαίτερα
-Σύντομη παρουσίασή του. Που και πότε γεννήθηκε
-Πως μεγάλωσε
-Πως έζησε
-η ιστορική του διάπλαση
-ο εσωτερικός του κόσμος
-η προσφορά του στην πατρίδα
-για ποιους λόγους τον θαυμάζω ιδιαίτερα
-πως δικαιολογείται ο θαυμασμός μου αυτός
ΕΠΙΛΟΓΟΣ:
-γενικό συμπέρασμα για το πρόσωπο αυτό

Τι προσέxω όταν γράφω μία έκθεση:
Κατ’ αρχήν διαβάζω προσεχτικά το θέμα για να το καταλάβω όσο γίνεται καλύτερα. Ύστερα, σκέφτομαι και φέρνω στο μυαλό μου, όλα όσα γνωρίζω για το θέμα. Πρέπει να ξέρω ότι η έκθεση, χωρίζεται σε τρία μέρη: τον πρόλογο, το κύριο θέμα και τον επίλογο.
Πρόλογος:
Ο πρόλογος, είναι η αρχή της έκθεσής μας. Με τον πρόλογο, προσπαθούμε να δώσουμε, σε αυτόν που θα διαβάσει την έκθεσή μας, να καταλάβει για ποιο πράγμα θα του μιλήσουμε. ( ο πρόλογος είναι συνήθως μία παράγραφος).
Στον πρόλογο μπορούμε να διαλέξουμε για να γράψουμε, μια εντυπωσιακή φράση, σχετική με το θέμα μας, ή κάποια στροφή ενός ποιήματος, ή μια παροιμία, ή ένα παράδειγμα από την ιστορία ή από την καθημερινή μας ζωή, πάντα σχετικό με το θέμα.
Το κύριο θέμα:
Μετά τον πρόλογο ερχόμαστε στο κύριο θέμα. Στο κύριο θέμα γράφουμε όλα όσα γνωρίζουμε για το θέμα μας. Γράφουμε όχι μόνο ό,τι βλέπουμε ή ακούμε, αλλά και εντυπώσεις και συναισθήματα. Χρησιμοποιούμε ωραίες φράσεις, όμορφες λέξεις και σχήματα λόγου. Όμως προσέχουμε να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια πράγματα και να μην φλυαρούμε.
Επίλογος:
Ο επίλογος είναι το τελευταίο μέρος της έκθεσής μας. Είναι συνήθως μία παράγραφος. Εδώ μπορούμε να γράψουμε ένα συμπέρασμα, ένα δίδαγμα ή μια ευχή.


 Γενικά  για την έκθεση:
1.  Δεν ξεχνάμε να αφήνουμε παραγράφους. (Αλλάζουμε παράγραφο όταν αλλάζει το νόημα).
2.  Προσέχουμε να μην κάνουμε ορθογραφικά λάθη
3.  Κάνουμε μικρές και όμορφες προτάσεις.
4.  Κάνουμε ωραία και καθαρά γράμματα για να φαίνεται όμορφο το γραπτό μας.
5.  Προσέχουμε να βάζουμε σωστά τα σημεία της στίξης (κόμματα, τελείες, ερωτηματικά, θαυμαστικά, παύλες).
6.  Αφού τελειώσουμε την έκθεσή μας, τη διαβάζουμε και την ξαναδιαβάζουμε  με μεγάλη προσοχή.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΓΡΑΠΤΟΥ ΛΟΓΟΥ

Τι είναι αφίσα;
Αφίσα είναι ένα μεγάλο φύλλο τυπωμένου χαρτιού που το κολλούν σε τοίχους ή ειδικούς χώρους για να παρουσιάσουν ή να ενημερώσουν το κοινό για κάποιο γεγονός (καλλιτεχνικό, πολιτικό, κοινωνικό) που πρόκειται να συμβεί.

                      Πως φτιάχνω μια αφίσα

Βασικά στοιχεία που έχει μία αφίσα:
Έναν τίτλο (στο πάνω μέρος ή στο κέντρο), που κάνει με την πρώτη ματιά εμφανές (γνωστό) το θέμα/περιεχόμενο της εκδήλωσης που αναφέρεται σε αυτή (π.χ. παραδοσιακοί χοροί).

Το όνομα του φορέα που διοργανώνει την εκδήλωση (στο πάνω ή στο κάτω μέρος) (π.χ. ο Δήμος Καλαμάτας).

Τον τόπο και το χρόνο που θα πραγματοποιηθεί η εκδήλωση (π.χ. στην πλατεία 23ης Μαρτίου στις 23/3 στις 4.00 μ.μ.).

Ένα σύντομο και σαφές κείμενο που δίνει πληροφορίες για το περιεχόμενο τωνεκδηλώσεων (π.χ. η συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη), το στόχο της εκδήλωσης (π.χ. γνωριμία του μεγάλου έλληνα συνθέτη με τη νέα γεννιά ), και το κοινό στο οποίο απευθύνεται, όταν αυτό είναι συγκεκριμένο (π.χ. φοιτητές του Τ.Ε.Ι Καλαμάτας).

Ένα σκίτσο, μια εικόνα, ή μια φωτογραφία που είναι εντυπωσιακά και τραβούν αμέσως την προσοχή του περαστικού, αλλά και που τον βοηθούν να καταλάβει εύκολα το περιεχόμενο της εκδήλωσης.

ΕΝΟΤΗΤΑ 2 ( ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ)


ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ-ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ
Λίγα λόγια για τα κείμενα

      1.Παιχνίδια πολιτισμού
Το κείμενο της αφίσας με τίτλο <<Παιχνίδια πολιτισμού>>
απευθύνεται στα παιδιά, στους νέους και στις νέες, με σκοπό να τους πλη-
ροφορήσει και να τους προσκαλέσει σε μία σειρά πολιτιστικών εκδηλώσε-
ων που διοργανώνει το Υπουργείο Πολιτισμού.
Περιγράφει περιεκτικά  τις εκδηλώσεις και μας πληροφορεί για το πότε και
πού θα γίνουν.
Στόχος αυτής της διοργάνωσης είναι να γνωρίσουν οι νέοι τον πολιτισμό που έχουμε κληρονομήσει από τους προγόνους μας, από την αρχαία και τη βυζαντινή έως και τη νεότερη εποχή.
Οι επισκέπτες δε θα είναι απλοί θεατές που θα μάθουν μόνο μερικά
πράγματα για τον πολιτισμό.
Θα συμμετέχουν με το δικό τους δημιουργικό τρόπο, χρησιμοποιώντας το ταλέντο, τη φαντασία , τη σκέψη τους.
Αυτός είναι και ο λόγος που η έκθεση αυτή ονομάζεται <<Παιχνίδια πολιτισμού>>.

2.Η πολιτιστική ζωή της Θεσσαλονίκης
Το φυλλάδιο της Νομαρχιακής Επιτροπής για την τουριστική προβολή 
μάς ενημερώνει για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις που
πραγματοποιούνται στη συμπρωτεύουσα ολόκληρο το χρόνο και στοχεύει
στην τουριστική προβολή της πόλης.
Πληροφορεί τους επισκέπτες της πόλης για τις δυνατότητες που έχουν να γνωρίσουν από κοντά διάφορες μορφές τέχνης και πολιτισμού. Μπορούν να παρακολουθήσουν θεατρικές και μουσικές εκδηλώσεις, χορό, κινηματογράφο και άλλα πολιτιστικά γεγονότα. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα <<Δημήτρια>>, το μεγάλο πολιτιστικό γεγονός της πόλης, που γίνεται τον Οκτώβριο με πολλές καλλιτεχνικές δραστηριότητες. Έτσι, ο κάθε επισκέπτης, ανάλογα με την εποχή που θα επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη και σε σχέση με τα προσωπικά
του ενδιαφέροντα, μπορεί να παρακολουθήσει αυτό που θέλει και τον ενδιαφέρει.


ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ

Επίθετα σε –ής, -ής –ές

                        Αρσενικό              Θηλυκό               Ουδέτερο
                                               ΕΝΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
 ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ   ο ακριβής                  η ακριβής                   το ακριβές
  ΓΕΝΙΚΗ              του ακριβούς            της ακριβούς              του ακριβούς
 ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ           τον ακριβή               την ακριβή                  το ακριβές
                                          ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΗ   οι ακριβείς              οι ακριβείς                       τα ακριβή
  ΓΕΝΙΚΗ             των ακριβών            των ακριβών                  των ακριβών
ΑΙΤΙΑΤΙΚΗ          τους ακριβείς           τις ακριβείς                     τα ακριβή

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ
Το αρσενικό και το θηλυκό κλίνονται ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.
Με τον ίδιο τρόπο μπορώ να κλίνω επίθετα που συναντώ συχνά σε κείμενα, όπως τα:
υγιής, διεθνής, συνεπής, επιμελής, διαρκής, σαφής κ.ά.


 
 

Σάββατο 9 Οκτωβρίου 2010

ΕΠΙΚΑΙΡΑ / ΓΛΩΣΣΑ-ΕΝΟΤΗΤΑ...Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ

…Η ΓΛΩΣΣΑ ΒΓΑΙΝΕΙ ΒΟΛΤΑ
    ΣΤΑ ΔΡΟΜΑΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΑΣΤΡΑ

       ΣΤΙΣ ΠΑΛΙΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ
               ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ

Περπάτημα στα σοκάκια της…


γνωρίζουμε το ιστορικό κέντρο
και την παλιά μας πόλη
Αλλά και μάθημα στο κάστρο της…
ανακαλύπτουμε ένα σημαντικό κομμάτι
της πολιτιστικής μας ζωής.
O χώρος και ο χρόνος
παίζουν με τις αισθήσεις μας.
Θέατρο, μουσική, χορός, εκδηλώσεις
ξεπηδούν από παντού
και συναντούν τα κείμενα μας.

Δίνουν στο μάθημα  χαρά και στην εκπαιδευτική διαδικασία,
χρώμα, φαντασία, δημιουργία














  κάνουν το μάθημα
 …αξέχαστο βίωμα.